4
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1106
Okunma
ana
öptüğüm Elin cennet kokuyordu
Dilin gönlün dua ederdi ana
yokluğun gönlüme keder doldurdu
dizlerinde Kokunu özledim ana
seher vakti namazda akar yaşım
yaram derin ciğerim yangın ana
dağlar gibi Afat dumanlı başım.
Yoluma ışık tutan sendin ana
büyürken içimde anasız acım
Kırılmaz mı acıdan telim sazım
yavrum diyen nefesin sığınağım
bana ninni ağıt söylerdin ana
ayrılık var ölüm ocağın sönsün
Mevla’nın cenneti mekanın olsun
makberin sevdiyin Nergis gül koksun
ak namaz leçeğin koynumda ana
divaneyim gülmez yetimdir bağrım
doymadan toprak oldu diğer yarım
yanlız ım virane yorgun sol yanım
ben üşüsem güneş olurdun ana
yılmaz bülbül
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz