![]() YÜKLÜ BULUTLAR...
Issız bir gün
Olabildiğine efkâr Yüklü bulutlar Hiç olmadığı kadar. Yanarken âlem Sessizliktir derde tek derman… Emsalsiz bir o kadar vakur Tüm yüzler suretsiz Kıt kanat bir mutluluk Belli ki zincirleme bir devinim Hasret dediğin Denizler kadar engin. Kime ya da neye Meyletsem El attığım onca insan Bir kez daha ve ebediyen Ruhlar ve sığındıkları yalan. Tutanaksızım ve savruk Nereye sürüklensem de… Pes etmeliyim belki Ya da çekip gitmeli Ait olmadığım şu sefil dünyadan. Hanidir sessizim Sanma ki elimde, Bilsem keşke Bu tedirginliğim neden. Bilsem keşke ya da görsem Neden uzağındayım devranın. Ait olmadığım ne varsa Kavuşmak tek dileğim. Bakıp da görememek Kâfir duygular nasıl da yeknesak Kudreti sevginin bitimsiz Müptelası iken âlemin İki dirhem bir çekirdek görünen Neler geçer kim bilir yürekten… Yetersiz ve istifsiz Can yakar duygular Bir o kadar kimliksiz. Adı konulmamış bir masal Yaradan’dır sadece güce emsal. |
Sözün kısası da budur tabi ki kızım.
Çok anlamlı şiirdi...
Kutluyorum.