Belkide diyeceksin “bu öfke bu hınç niye
Bir mecnunun özüne bağlıydın ölesiye
Karanlık mekânlarda rengin çaldı asiye"
Bilirsin rahvan atlar bağlanınca kinleşir
Kelimeler kınından çıkınca keskinleşir

Mavi derinliklere bakarken aval aval
Su başındaki çoban çaldı derinden kaval
Düşüncem derdest oldu zihnim koca bir çuval
Hüzün şaha kalkınca gönüller bedbinleşir
Kelimeler kınından çıkınca keskinleşir

Ansızın bir kuytuda çökünce başa keder
Bir sevda bir muhabbet ikiden büyük eder
Çaresizlik dişlisi edince ömrü heder
Yığılır onca cefa onlar yüzler binleşir
Kelimeler kınından çıkınca keskinleşir

Bugün bende bir hal var sessiz çanlar kırılsın
Ramazan davulları ortasından yarılsın
Tahtadan kılıçlarım kılıfından sıyrılsın
Sıkışınca köşeye tüm fikirler cinleşir
Kelimeler kınından çıkınca keskinleşir

Eğer sen bir ahuysan ben zirvede kuytuyum
Ömrüne ömür katar aslında havam suyum
Kar taneleri gibi narindir benim huyum
Semalar kanatlanıp uçtukça derinleşir
Kelimeler kınından çıkınca keskinleşir

ablam güzel yüreklim

inan şiirini bölemedim ne güzel anlatmışsın yüreğinin narinliğini ablam

candan kutluyorum bu güzel yüreği

Eğer sen bir ahuysan ben zirvede kuytuyum
Ömrüne ömür katar aslında havam suyum
Kar taneleri gibi narindir benim huyum
Semalar kanatlanıp uçtukça derinleşir
Kelimeler kınından çıkınca keskinleşir


Çok güzel bir şiir.

(Kelimeler kınından çıkınca keskinleşir)
Bu bir dize bile şiir olmaya yeter..

gönülden kutluyorum,

selâm, sevgi ve saygılarımla..

Mükemmel bir şiir, sanki düşüncelerimi okumuşsunuz gibi geldi başarılar dilerim. Saygılar.