60
Yorum
69
Beğeni
5,0
Puan
4355
Okunma


Sene iki bin on, on yedi mart’tı,
Dünyanın derdinden arıldın annem.
Ecelin kantarı seni de tarttı,
Beyaz kefenlere sarıldın annem.
Ardından sellere döndü yaşımız,
Yastıklardan kalkmaz oldu başımız,
Kayboldu neşemiz düştü kaşımız.
Derman diye kaç kez yarıldın annem?
Açtığın yarayı tabib saramaz,
Teselliler hiç bir işe yaramaz.
Gurbetin çok uzak kimse varamaz,
Kara topraklara karıldın annem.
Beyazlar giydirip ettiler gelin,
Sırma saçlarındı duvağın telin.
Bir çift söz etmedi o tatlı dilin,
Bilmem bize niye darıldın annem.
Babam senden sonra iflah olmadı,
Eski durumundan eser kalmadı.
Onda bıraktığın boşluk dolmadı,
Hayat direğiydin kırıldın annem.
Fazilet’in öper koklar resmini,
El açar Rabbine anar ismini.
Bu gece düşüm de gördüm cismini,
Mehtap gibi parıl parıldın annem.
Söz: Fazilet Pekün Bayraktar (kibar Gül)
Beste: Ersin Kayışlı
Yorum: Mustafa Açıkgöz
Değerli bestekârım hocam Ersin Kayışlıya
Ve sanatçımız Mustafa Açıkgöze
Kelben sonsuz teşekkürler.
Gönül kalemimi günün seçkisine layık gören
Değerli seçki kuruluna,ziyaretleriyle destek veren
Gönül dostlarıma kalben teşekkülerimi arz ederim
Hepiniz sağ olun var olun.
5.0
99% (67)
2.0
1% (1)