Duvardaki resme mahzun bakarken
Gel, etti ruhuma doğduğum toprak
Hüzünlerim yüreğime akarken
Sanki dallarımdan düştü son yaprak

Gözlerimi yumdum, daldım hülyaya
Kuzu yaydım, tepe, çayırlarında
Adeta yeniden geldim dünyaya
At koşturdum ova, bayırlarında

Baharda fışkırır doğa topraktan
Misk-i amber ile kokar gün boyu
Hayat tazelenir daldan yapraktan
Başlar canlıların düğünü toyu

Çiğdem, nevruz, sümbül, gelincik, lale
Yamaçlara hayat verir renk katar
Gül dalında bülbül sesi şelale
Gönüllere şifa ve ahenk katar

Yazın bir cenk başlar, yaşam yolunda
Bıkmadan savaşır, insan her yaştan
Güç iki kolunda, azim solunda
Ekmeği çıkarmak uğruna taştan

Orak ile ekin biçmek ne zahmet
Yoğun çalışmaktan, benizler solar
Hak nasip eder de, yağınca rahmet
Kendine yetende, gözler yaş dolar

Buğdayı başaktan ayırmak için
Düvenin üstünde güneşte kaldım
Pilavı tavadan taşırmak için
Ben piştim evvela nar gibi oldum

İşte böylesine, zahmet demeden
Karıncalar gibi çalışmak vardı
Namert kapısında minnete giden
Aymazın hanesi dikendi, hardı

Babam, anam yurdu, evim otağım
VEYSEL gibi meftun idim dostuma
Gece, gündüz kara toprak yatağım
Yıldızları yorgan yaptım üstüme

Yaz gününün, evi, barkı, ocağı
Büyük, küçük yaylalara çıkıldı
Hayat dolu dağı, köşe, bucağı
Onun için türküler de yakıldı

Bir yel esse yüce dağdan ovaya
Keklik sesi önü sıra coşardı
Sürü akşam döner iken yuvaya
Körpe kuzu anasına koşardı

Çoban dertli, kaval ondan yaralı
Nağmesiyle sızlar burun direğim
Yıllar yılı senden uzak duralı
Yaylam seni çok özledi yüreğim

Kör Mamo’nun berisinde Peyler var
Hamzacıkpınarı mihmandar yola
Göçyolağzı, devamı Ulupınar
Gavurkanı, Oluklu en son mola

Hayat vardı yaylanın her birinde
Cıvıl cıvıl geçti eski zamanlar
Şimdilerde hoyrat gezer yerinde
Yıkılmış bacalar tütmez dumanlar

Çalgan var nihayet köyüme nimet
Bir dua et niyaz ile taşına
Unutma beni de eyle bir himmet
Selam söyle toprağına, taşına

Bulgur, peynir, yağı tamam edince
Artık sakinleşir, köydeki yaşam
Kışa hazırlanır herkes kendince
Güze ağam derler, kışa da paşam

Kışa sorsan, “gardaş, memleket nere”
“Aslım Erzurum’dan, evim Sivas’ta”
“Hele de Divriği, görsen bir kere”
Ondan ayrı kalan ömrünce yasta

Her bir metresinde hatıralar var
Silsen silemezsin, unutmak olmaz
Gitmeye arzum var, çıksın mantarlar
Umarım dileğim mahşere kalmaz

Ondokuz Mayıs’ta köye varınca
Dağı taşı gezip haz duyacağım
Kör Mamo’nun yollarına sarınca
Anamdan, babamdan ses duyacağım

Gaipten seslenip gülümseyecek
Saçımı okşarken, can ağaçlarım
Biz de çok özledik oğlum diyecek
Çağlayacak pınar gibi yaşlarım


Benim sadık yârim kara topraktır-AŞIK VEYSEL

Kuzu yaymak: kuzu otlatmak
At koşturmak: ata binmek

15.03.2015