Söylerken manalı name dilinde
Yüreğimi yakan sözüne küstüm
Duvara yaslanmış eller belinde
Hallerime bakan gözüne küstüm

Yanıldım’da öyle kandım güzele
Gönlümde yer açıp aldım özele
Aşkın baharında döndüm gazele
Yaprağımı döken güzüne küstüm

Hasretiyle aklım karışır bezgin
Zevg alır halimi görünce üzgün
Sevda çöllerinde eyledi gezgin
Mutluluğa çıkan düzüne küstüm

Bulutsuz havada şimşeğin çaktı
Şiddeti sinemi çok beter yaktı
Ben yandıkça o hep tepeden baktı
Arsız çehre takan yüzüne küstüm

Aşkımı yok saydı kalpten silerek
Vefasız gururum yıktı bilerek
Kurduğum düşü darp etti gülerek
Merhameti büken özüne küstüm

Şahin’im ırmaktır onsuz akmadı
Doğru gösterdiği izden çıkmadı
Volkan’ı var iken gönül yakmadı
Ciğerime çöken közüne küstüm

Almanya

Ali Şahin (Elbistanlı)