Gün batımında şimdi umut ettiğimiz günler
ay doğar mı hiç puslu gecelere
bir garip derviş gibi dolandım durdum
ayak bastığın yerlerde
Nuruayinim gül yüzüne bilsen ne kadar hasretim

Ömrümde bilmem bu kadar susadığımı
sen olmayınca çölde diken gibiyim sanki
içemedik gitti kana kana bir türlü abıhayatı
bin pare olmuş, bak yine yüreğim
Nuruayinim, kor ateşler içinde ben neyleyim

Karardı yine üstümüzde asuman
nice tayfunlar kopmuş da sevgilim
bir biz mi ırgalanmışız sevda denizinde
Nurayinim o beklediğimiz saba rüzgarları şimdi acep nerede

Buse kondurulmayı bekleyenler diyarında dır garip aşıklar
ateş kesilmiş kan kırmızısı olmuş dudakların
bak buz yakmakta şimdi yanaklarım
Sevgili hadi ne duruyorsun çözelim gitsin artık şu düğümleri
Nurayinim beni yakan yangınların alevi senin gözlerin

Umut aradım durdum bir bir saçının tellerinde
beyaz bir lale gibi yalnız kalmış içlerinde
bir kez olsun ben tarasam o siyah gülleri
inat etmeyi bırak hadi gel
sevgili kopartma yalnız kalmış beyaz laleyi
Nurayinim ben hiç umudumu yitirirmiyim

Daha ne kadar geçmeli o dar kapılardan
mizanında ne kadar yargılayacaksın bu sevdayı
toprak da yandı gülüm sevda geçitlerinde
korku nedir bilmezdim lakin, gülleri yandı bahçemin
bülbülleri şimdi söyle kimler susturacak
Nurayinim ben sevdayı bülbüllerden dinledim

Ardın sıra nice kandiller yaktım
kandilleri değil sevgili ben beni yaktım
bir bakışınla aslında aydınlanacaktım
Nurayinim gel etme bak bu sefer küllerimi yaktım

Karardı da asuman neden rahmet yağmaz
daha ne kadar yanmalıdır aşıklar
kimler dermeli sen dermezsen gülleri
bülbül figan içindeyken
yanık türküleri başka kim söylemeli
Nurayinim dahasına dönmüğyor ki dilim
sen söyle hadi daha neler demeliyim

Rahmi HATIL