Nuruayinim, şehla bakışlı sevgilim
mehtaba mı küstün,
güneşi mi tutuldu bakışlarının
neden solgun bakmakta gözlerin
Nuruayinim, şehla bakışlı sevgilim

Usulca yaklaşsam yanına
yıkabilir miyim intizarın kerpiç duvarını
yüzünde gördüğüm mahşer kalıntısı nedendir
Nuruayinim neden solmuş gamzelerinde güllerin

Razıyım vur ellerime zincirleri
kölen olmak ta kafi
ben yıkarım duvarları
yeniden yeşertirim gamzelerinde gülleri
Nuruayinim şehrayin gecene hasretim

İmbiğinden geçirsen de beni terazilerin
kor ateşlerde yaksan da bedenimi
vazgeçemem
vazgeçiremessin beni sevgimden
Nuruayinim seni sevmeye yeminim

Yakamozlar oynaşırken sularda,
bak ben yine aldım ceketimi çıktım
dolaşıyorum seninle sokaklarda
geceler öyle sinsi ki her nefeste senin sayıklıyor kulaklarıma
Nuruayinim senden gayrısına olmaz benim meyilim

Ey benim cefakar sevgilim
razıyım sun bana aşkın zehrini
şebiyelda gecelerini beklerim
gün olur da bu düğüm çözülür mü
kalbinden kalbime bir yol çizilir mi
hadi al beni içeri
Nuruayinim kapında sana adanmış köleyim

Rahmi HATIL