-I-



Bir sevda masalıdır bu;
Sonu nedir diye sorgulamadan,
İsyankar olmadan kadere….

-II-

Bütüm ömrüm boyunca
bir tek;
Sadece, şu fakiri, sadakatle ve vefakarlıkla
Aşka leke getirmeyi arsızlık
Geriye dönmeyi kalleşlik bilerek
Yollarda takılıp durmayı da
vefasızlık sayarak
Ah edip, inlemeden ve de durmadan ileriye
başların dönük, alnımızın ak ve kalplerimizin kıpkırmızı haline
Meşk olup;
Hayran hayran gözlerde dalıp, o engin mavi ufuklara
Bir ebediyyet halinde yürümekti
Bu masalın konusu.

-III-

Korkaklık mı dediniz
Onu da nereden çıkardınız ;
Şimdi yanaklardan bir damla gözyaşını
Sanki yaraya tuz basar gibi yok verip yanaklara
Kör kuyulara akıttınız.

-IV-

O öyle bir isme layık, öyle sevdaya esir olmuş
Güneşin sıcaklığını bile eriten bal renkli sözlerin
Sahibi ve efendisidir o.
Yalnızlığa dermandır suskun meçhul,
Belki bir kilime desen olmuş Desenlikilim….

-V-

Çöl arslanıdır sanki lakabı
Gözünün görebildiğince ufka dönüktür gözleri
Mahur bakışlarıyla eritir bütün canları
Kahveye renk verir gözbebekleri
Yürekleri dağlayan sesi
İnletir bütün gök ehli melekleri.

Harbidir onda sözler,
Fıtratı sağlam maya ile mayalanmış
Kartal gibidir sinesi.
Sertliği bile merhamet kokar ama
İnmek gerek onun kalp hücrelerinin bulunduğu diyara.
Bir Leyladır bazen, kimi zaman da Mecnun
Zarafetinden aydınlatır alemi,
Türkülere konu olur bazen,
Dillerde saklı sanki bir maden.

Sözü aşktır onun,
Dilden dökülen şeker şerbet nağmeleri
Bir tavuskuşu ihtişamı yaşatır,
Eritir katılaşmış yürekleri.

-VI-

Af makamındayım ama yağmurun akışı hangi yöne
İstifade etmem gerek ey yar;
Bana bir kopya versene.

-VII-

Dudakların mühürlümüdür ki neden susarsın
Bir garip edasıyla; ciğerimi dağlarsın
Seni anlatmak mıdır bunca kelam
Haddim midir seni anlatmak,
Hayat sende bulur hayat

Ne olur beni de affınla rahatlat.