İçe ağlayan sevda bulutlu bir yüreğin ıslattığı damlayı
Kendi yanaklarında hissetmek ve
Aşk limanında, beklentisiz
Beklemektir sevgi.
Küllerinden yeniden doğmaktır.
Seviyorum, sevdiğim dediği ile gönül bağı
Kontak kuramayanın
Sevgilisi mi olurmuş?
Kalpte yüce bir iklimin sevda ruhunu ve özünü
Mayasını taşıyan sevgi,
Kalbi kanatlandıran bir sır mahbesidir.
O’na karşı duyulan özlemin yüreğinde yoğuşup
Terennüm etmesidir
Gönlümüze yerleştirilen sevgi kodlarımızın
Şifrelerini, hakikatin şahitliğine tanıklık ettirmektir.
Bir yaşama sanatı olan sevgi,
Aşk limanında
Sonsuz sefere hazırlanmak,
Gönlü aydınlatan seherlerin aydınlığında
Duaya durmak
Ve içinde tutuşan kandillerle
Yüreğini,
Sevda rüzgârıyla kanatlandırarak,
Almadan verebilmenin biz sırrına muttali
Olmaktır.
Korlar arasında alacalı bir hale gelmiş olan
Ruhumuzu
Bu kaostan ümit bestesiyle kurtarıp
Kutsal bir gayeye ülfet ettirmektir. Sevgi,
Dünyada tecelli eden güzelliğin
Gönül gözümüze yansımasını
Fani olanın dünyeviliğinden
Sonsuz olan hakiki aşka,
Baki olana, kanatlandırmaktır.
Aşkın girdabında kanatlı bir kelebeğin duyduğu
Kavuşma özlemini
Tüm ruhunda hissederek,
Yorgunluk duymadan,
İlahi nurun damlalarıyla benliğini bezeyip
O’nun nurunda hakiki sevgiliye hicretle
Kavuşmaya can atmaktır,
Ve sevgi;
Kavuşmayı özlemekle,
Ölümü düğün gecesi bilmektir.
Yusuf Erdoğan