Hayatımın hikayesi doğru olanı yaşamak.
Ama doğru insanlar benden kaçmayı başarıyor...

Ruhumu saran bedenimde gizli acılar var.
Çünkü görünüşe göre yanlışlara karşı çıplağım...

Ben bir insandan öte, yaşanan zamandan öte,
Yeryüzümün renkli olma nedeni yağmurdan sonraki gökkuşağım...

Gökyüzümün bulutları örtüyor tüm pislikleri ve rezillikleri.
Ben yine sensiz mecburen bu dünyadan gittim;
Dünyaya karşı bir türlü doğru olamıyorum
Çünkü o benim sadakatsiz olduğumu biliyor...

Hainlik ve ihanet celladı içimi delik deşik, parçalıyor.
Başkasıyla mutlu olduğunu görmek beni öldürüyor...

Hata yapmak istemiyorum artık,
Günah nedeni olmak istemiyorum...

Her evden çıktığımda, hayatı tüketmek istemiyorum.
Artık kendime zarar vermek istemiyorum.
Hayatımı mahvetmek istemiyorum.
Bir insanlık katili olmak istemiyorum...

Seni aldığım her solukla havada hissediyorum.
Aynadayken saçımı tararken avuçlarıma dökülen her telimde.
Sana her defasında gözlerimle bakmaya hazırlanırken...

Yanağına bir öpücük arzulu şekilde kondururken,
Gideceğimi söylerken, sevdanla vedalaşırken,
Sadece kendimle baş başa kalacağımı söylerken,
Söylemek zorunda olduğum bir yalansın...

Çünkü ikimizde nereye gideceğimizi bilmiyoruz.
Güven sorusuyla senin kafana dayanabilirim.
Buna bir son verebilirim...

Sensiz yaşamak istemiyorum artık.
Senin katilin olmak istemiyorum.
Sadakatsiz olmak istemiyorum...