Bu anlattığınız şeylerin hemen hepsi,
Zaten hayatın yegane alfabesi gibi ?
Olmasa böylesi kusurların bir tanesi
Hayat olur sana sanki bir gül bahçesi…

Kaderin rakibidirler insanların o gibileri
İnsandan gelen felaketler,
Oysa yine insana gider geri
İnsanların elindedir elbette ki
Bütün bu olumsuzlukların tekrar edilmemeleri…

Bence, ve de en doğrusu ;
Büyük büyüğe akıl vermemeli
Denenmiş şeyler, bir daha denenmemeli,
Sonuç da ne değiştiriyor ki ?
Kanunların bile değiştiremediği şeyi,
Biraz da küçük sorup, büyük düşünmeli ?
Sizin çocuk ağzıyla sorduğunuz sorulara,
Artık büyükler değil, çocuklar cevap vermeli ?
Büyükler sorunların vahametini anlatmalı
Çocuklar da o vahametli soruların cevapları
Kimi büyüklerin alışkanlık haline getirdikleri hezimetlerini ,
Bir de çocuklardan görmeli, öğrenmeli ve duymalı ?...

Çocuklarla, büyükler,
Birbirleriyle anlayış takası yapmalı ?
O zaman değişir belki biraz dünyanın hali tavrı
Kendine güvenen varım der, işin büyümekte olduğunu anladı mı
Lakin "Küçük dünyaların" kadar burası,
Aynı zamanda da bir fikir meydanı !....