Ah Anam Vah Babam!
Neden getirdiniz beni bu dünyaya
Yaşamadan ölmek için mi?

Sizler yaşadınız da ne gördünüz;
Ne bildiniz ki ne anladınız?
Varlığı - yokluğu siz mi yarattınız?
İyiyi - kötüyü nasıl ayırt ettiniz?
Günahı- sevabı neden işlediniz?

Ah anam ne acılarla, acılara doğurdun beni,
Vah babam beni nasıl büyüttünüz?
Kimlerin ellerine bıraktınız?
Bu yalan dünyanın misafir insanlarına mı teslim ettiniz?
Neye, kime, niçin güvendiniz?
Neden inandınız?

Ah anam hasta mısın?
Vah babam dertli misin?
Halinizi kim sorar bilir ki;
Ya bizim çektiklerimizi?

Yukarı baktım güneşi gördüm,
Aşağıya baktım toprağa bastım.
Denizlere karışır gözyaşlarım.
Yazım olur anam,
Kışımda babam;
Mevsimlere bölerim ömrümü,
Havadan-sudan hep yaşadım.

Ah anam yüreğimi sevdayla dağladılar,
Vah babam beni sonunda delirtip bağladılar.
İnsanlığımdan utandım, sıkıldım ve ezildim.
Kimi zaman hayvanlara bile özendim,
Kimi zaman keşke hiç olmasaymışım dedim...

İnsanlar gördüm anam hırsız!
Mal-mülk, para, her şey, insan bile çalar,
Bir lafınla adamı katil eder.
Şan - şöhret, zevk ve sefa için memleketi değil
Kendini bile satar...

İnsanlar gördüm babam Allah’ın kulu;
Fakir, güçsüz, aciz ama namuslu.
Dost-düşman bilmez, haline kimse acımaz;
Gelen vurur-giden vurur...

Ah anam sana ne desem ki!
Vah babam ağlasam - gülsem mi?