Balon patlamış
yalanların ortaya çıkışı

şiir hakkından gelir,
içimdeki zehirlenmelerin .
soğuk dudaklarını yazarım ben

sabahleyin erkenden

senin ismin
darmadığınık korkmam

kendimden kaçmaktan unuttuğum
geçiştirilmişlikler arasında




üstümden çıkmayan bir leke gibi

belki kalbim durmalıydı
okuduğum ölüm günleri sarsmadı
ağladıkça bitiyordu yaş
dokunduğum ten soğuk

yalanları dinle
havanın sezgisiyle

gelişigüzel sakince ölüyorsun
dünya yırtılıyor inleyişinden.

kanardı sözcüklerin

sana dokunamazdım

dedim ki ben gibi yazma saymadım saymıyorum hiç birdilde ölümü

gençliğimin süregelimi gelişi güzel sakince ölüyorsun


gözlerimin içinde
gözlerinin sorusu.
suskunluk içime boşalıyor
seni çiziyor herşeye durmadan

oralarda
ıssız birşeyler var
ve kaderimde

içerde pusu kurmuş
tüm canlı bağırışlarım,
ölüşün altında ezik .
ve o kadarda çaba

sessizlik bir kulağından girip diğerinden çıkan
dönme dolaplar
bir aşağı bir yukarı
merhaba rüyamdaki ikiz kardeşim
merhaba gümüş uçlu sivri ok
delip geç ve kanasın
yaşadığımı anlamanın yolu keder

açmak istesem kuraklığa rast geliyordu
kaçıyordum ama aynıydım
öğüt edilen şeyleri yiyordum öğün öğün
yukarıdaki perdelere gizleniyordum
önyargıcalar mahallesinde yaşıyordum


aynayla hesaplaşıp kırıyordum ellerimle
kendimi avutuyordum gerçekleri gizliyordum

yanlış anlamalar ve anlaşılmalar

aynasızlık

bölünmüş ışıkta kaybolan belirlilik

tatminsizlik

mecburiyet

vücudunun hastalıklı dökümanları

vicdan azabı

ağlayan anılar

çocukluğunun çalınan oyuncakları

mevsimsizlik

esaret

sevgisizlik

kayıp aşk rutini

tuhaflık

aitsizlik

terkedilmişlik

dallardan budanmış çiçek bitki

geceler çırılçıplak
kendime şehir arıyorum
göçmek için ağaçların yaprağına
geceler giysisiz ...

içimdeki zehirlenmelerin

nefes aldığımda kaburgalarım acıyor


hiç sevişmediğimizi sanıyorum
yüzünü unutmaktan korktum
gözlerimi kapayınca...