Ama’nızı...

Çok güzel bir yazıyla başlıyor her şey
Yazı ve yazan kendinden emin.
Sonra alta bir yorum
Çok güzel yazmışsın AMA
Ve "ama"lar başlıyor...
Ama’lara bir de keşkeler eklenince
Yazı çirkinleşmeye başlıyor.
Tabi ama ve keşkelerin olduğu yerde
"Küfür" eksik kalır mı
Yorumlarin devamında bir de
"Teröris" damgasını vurdun mu temem.
Neymiş o zaman sihirli sözcüklerimiz:
Ama, keşke, terörist, küfür...
Tabi bundan "Ana" da nasibini alıyor.
Ananı... Bacını.... Seni...
Sıra dedeye ve nineye de geliyor
Artık bir paylaşımın altına
Yorum yapamaz olduk.
Ceddimizi küfürlerden anar olduk.
Yorum yapan kendinden
O kadar
Emin konuşuyor ki
Sanırsın Tanrı.
Yukarıda her şeyi görüyormuş sanırsın.
Halbuki bir *ok bildiği yok.
Öyle güzel uydurup kurguluyor ki
Kendisi bile yazdıklarına hayret ediyor.
İnsanları terbiye edeceğiz diye diye
Biz terbiyesiz olduk.
Artık dikkat ediyorum da
Bizim de "ama"larımız var.
Hayırlı olsun.


Yunus YILMAZ



Yunus YILMAZ (ararat07)

Bilginin ve fikirlerin çarpıştığı büyük bir deryadır şiir alemi, şairde burada bir nokta ve saygı gerekir herşeyden önce fikirlere yalnız körü körünede yanlışın peşine takılınmaz, şaire başarılar diliyorum.Yunusun diyarından selamlar.

evet dost yetiştirmek değil amaç baltalamak gönül duyarlılığını kutlar sevgiler sunarım...

Ben kimseye ama demediğim için alınmadım üstüme
Bu sitem kimeyse bulur sahibini elbette :)