alaca bir gün karasında
irisinin tonlarından aşina
birkaç yürek yangısıydı hatırlatan..

yorgun anılarımdan solgun dünlerim kanıyordu..
bademciklerim kafatasımın ebatlarıyla yarışıyordu..
mahallemin süt kokulu çocukları
kardan toplar yuvarlarken
dağa kaldırıldı erdemin masumiyeti..
bayım
üç paraya bekaretini bozdurduğunuz düşleriniz
kirli yarınlarınızın kamçısı mı olacak şimdi?
ahh platonik cahil
ruhi rehavete sürgün ironik kimlik..
belgisiz bir kişilikken
seni okumaya çalışmak ne acı..

yüreğine muhalif evcil düşlerin vardı senin..
ruh taciriydin
üç paraya paravan ederdin kişiliğini
biz bakar acırdık sana..
kururdun,
buharla ısıtırdık..
bayatlardın,
yumurtayla kızartırdık..
senli köftelere bile razıydık da
etin çoktan mundar olmuştu
seni tanıdığımızda..

şimdi,
kırılgan hayaller kaldı
defter yaprakları arasında..
kategorize olmuş der top edaları..
biraz kar,
biraz soğuk..
sulak hallerimize batan bir güneş var bir de..
haklılığımı sayıklarsın kendince bir dilde..
sesimin kokusunu alırsın bilirim,
rengini duyarsın..
birkaç oktavlık çığırırsın
sesin yüreğinden öte gidemez..
kum mevsimine çok var,
sen şimdi git,
kendini kara göm..
başından arta kalan vücudunun devamı anlatsın bize
korkaklığını ve zavallılığını..
haklı olduğumu söyle ve okşa gururumu
zira sende beğendiğim bu..