Sürgünlük defterime bir aşkın masalını yazmışım
Kederin buğusunda kalbim ağlarken
Gurbetin trenlerinde geçerken ömrüm
Her istasyonun gönül hatırası kalbimi kuşatmış

Sürgün treni bütün sahillerden geçerken
Trenin pencerelerinde dargın uçurtmalar
Meltemlerin şarkısıyla sessiz ağlaşırlar
Beyhude sevinçlerimle uçuşuyorlar

Sonbahar masalını kuşatan kederin kokusuyla
Ağlayarak dinledim gönül şarkılarını
Solgun dualardan kalma umutlar
Çocuksu sevinçlerin hatırası

Kış mevsiminde denizi seyrederken
Dalmışım karlı dağların uykusuna
Şafakta süzülen ayın gülüşleriyle
Gece kederin ağlarını topluyordu

Kışın heybesinden beyaz gülüşler saçılıyor
Issız dağlarda kışın çocuksu sevinci
Kalbimde bitmeyen aşkların meltemli kokusu
Hayal kırıklıklarından kalma solgun çiçekler

Her özlemin meyhanesinde ümitle avunurum
Dağların doruklarında rüyanın kışlık mavisi
Yorgun rüzgârlar uğuldayarak ağlaşıyor
Rüyanın kış bahçelerinde solgun gülüşler

Serin rüyaların sıcak nefesli kışlarıyla
Beyaz yelkenliler demirlemiş dağların kalbine
Kışlık gerdanlığında meltemli aşklarım
Sanki aşka tövbelerimde sevecekmiş gibisin

Özlediğim şefkat beyhude dualardan kalmış
Sürgündeki kışların kokusunu özlemişim
Rüyalarımdan geçti bütün sürgünlük günlerim
Hep kışlık sevinçlerime gelecekmiş gibisin