Boğazımdan nefes geçmez oldu
keskin soğuk yırtıyor geceyi sonra boğazımı.
Ciğerlerim nefes yanığı.
gecenin sabaha kucak açtığı vakitler,
yorgunluk nöbetleri.
kollarım kollarına kısa bence.
yoksa sarılırdık her fırsatta.
Bu öksürüğü kim zimmetledi ki bana?
hasta bir kuş gibi boğazımda kanat çırpıyor.
ençok anneme kızgınım sonra babama,
bir çift kanat almadılar bana kanatcıdan...
uçamıyor olmam
onların suçu.
biri güneşi açsın artık.
Böyle yüksek dereceler lazım damarlarıma.
Çocukluğumu
yada gençliğimi
yada bu yaşımı sorgulamıyacağım.
Geçmişin
geçip gitmesine izin verdim içimde...
napayım
dönüp dönüp dizlerimimi döveydim.
Herkes kadar yokluk ve karanlık gördü geçmişim.
Değiştiremiyeceğim Çocukluğumu dövemem sürekli.
yada gençliğimdeki acılarımı
karanlığı besler gibi besleyemem.
Zamanın ne suçu var insanlıkdan muzdaribim ben.
şimdi
Güneşi bekleyen
papatya sarısı kalbim...
öyle hüzünle
Öyle bahara meftun. .