TİGER KELEBEĞİ





Saniyeler kala zamanda nerede parçalayacaktı şu ölüm

bilemiyorum sadece yuvarlanıyorum

suçunu itiraf et! dediler korsanlar belkide

kuru kafa amblem siyah pelerinleri ile

suçum falan yok desem inat edecekti cellat sözlerinde

tek hamlede

deniz kenarında bekleyen gemileri tören şöleninde

odadan odaya geçiyordum ölüm çığlıkları

eyvah!

son sesinde

deniz bekliyordu ötelerde

parçalanmış bedenim biraz kan lekesi kaya parçalarının üzerinde

uyanmak yok dediler kuşların seslerinden çok uzaktım artık

sadece bir uğultu vardı acı acı çağlayanların dibinde

bir havuzun kenarında yıkanmak için eğilmiş

çırılçıplak bir Venüs heykeli

benimki minicik bir böğürtlen tanesinde

çalılara terk edilmiş patikaların ötesinde

nereye dönsem zeytin ağaçları kokuyordu

zambaklar sarılmıştı beline

düşünecek zamanım yoktu artık

baygın yatıyordum

ölüydüm ben belkide

cennetimden koptum

uyanırken başka bir cennette



ÖLÜYDÜM BEN ARTIK BELKİDE
KİM BİLİR NEREDEYDİM
HİSSETTİĞİM KOKULAR
BELKİ BAŞKA BİR CENNETE YOLLADILAR
DENİZ KORSANLARINA EMREDİPTE