Merhaba Sevgilim..
Söze nasıl başlanır bilmiyorum
Ama;son sözü sende öğrendim
Biliyorum
Son sözündü ne de olsa;
Söz düşüremezdim sözünün üstüne

Söz olmak istedim dilinden düşen
Belki gitmezsin,kalırsın sandım
Kalmalıydı diyordum kendime,kalmalıydın
Her şey sözde kalır diye biliyordum
Herşeyimdin benim
Lakin,yanıldım işte

Sıradaki şarkılardı buluşma yerimiz
Bizim için çalıyordu inleyen nağmeler
Sen gittikten sonra,mesafe koydum şarkılarla arama
Malum,seni hatırlatıyordu her bir şarkı bana
Yaram tazeydi henüz
Bu yüzden rafa kaldırdım tüm aşk şarkılarını
Şarkılara diyeceğim yoktu
Ama onların bana diyeceği çoktu
Bu yüzdendi,sensiz şarkılara olan düşmanlığım

Sen gittikten sonra Sevgilim
Gözlerinin karasında yitirdim tüm heyecanlarımı
Masumiyetini kaybetti acınası buruk hislerim
Artık dilim varmıyor seni seviyorum demeye
Yalandan sevgine gönlüm el vermiyor ne yazık ki

Gönlümün razı gelmediği ayrılığa,rıza oldu kaderim
Ne diyebilirdim ki
Kader çıkarmıştı seni karşıma;
Aynı kaderin yolumuzun sonu olacağını
Nereden bilebilirdim ki

Geç de olsa,sanırım anladım artık sevgilim
Sevgi yasakmış mühürlü gözlerinde
Elde olmadan körükörüne kapılmışım mazeretsiz
Marifetsiz, kirpiklerimden süzülen kaçamak bakışlarım
Kelimelerim kifayetsiz,sükunetsiz dilim

Gözün arkada kalmasın Sevgilim
Bedduam değilsin,bilesin
Ne zaman ki bedduaya yeltendim
O zaman ki;dilim yargılandı yüreğimde
Hükmüm;nefsi müdafaamdan;
’Bed’ düştü ’dua’ kaldı dilimde,tefsiri makamdan

Sevgilim...
Akşam saatlerinde birlikte yürüdüğümüz kaldırımları
Seher vakitlerinde adımlıyorum şimdi birer birer
Hiçbir iz yok şimdi,geçtiğin sokak kaldırımlarında
Ne adın kaldı geriye,ne adımların
Bir sızın kaldı geriye,kaldırım taşlarının sokağında
Bir ben kaldım,senden geriye kalan

Ey benim vefasız Sevgilim
Sen,sen ol!
Zamansız gelene açma yüreğinin kapılarını,sakın!
Biliyorum,zamansız gelen amansız gider
Sonra sen de,benim gibi yanarsın çaresizliğinle
Biliyorum...

-Son Sözüm-