Ruhuma prangalar, vurulmuştan beterim
Ateşler içindeyim, uğrun uğrun tüterim
İhtimal ki gün gelir, ben kendimde yiterim
Karamsarlık dağ gibi, su akacak arkım yok
Yaşıyorum sağ gibi, mevtadan bir farkım yok


Ne günün getirdiği, ne uçsuz hayallerim
Derdime kâr etmiyor, bomboş kaldı ellerim
Bağda bülbül ötmüyor, boynun büktü güllerim
Zemheride gibiyim, hasretim baharlara
Dayanamaz yüreğim, sinemdeki harlara


Uçup gitti son kuşlar, umudumu alarak
Gönlüme hiç bitmeyen, ince sızı salarak
Kaldım yalnız başıma, derde düçar olarak
Öksüzlerden düşkünüm, yetimlerden ehvence
Halimi anlatmaya, yetmez binlerce hece


Özledim sevdiğimi, o eşsiz sevdasını
Yaratılan en güzel, insanın en hasını
Gittiği günden beri, tutmaktayım yasını
Bir daha dönmez artık, paramparça yüreğim
Yaşam hevesi için, kalmadı hiç ereğim


Güneş doğsa ufukta, başlamadan gün biter
Gündüzler de karanlık, gecelerden bin beter
Virane gülistanda, artık baykuşlar öter
Biter tüm sancılarım, ne olur, dursa zaman
Yoksa kor alevlerde, yanacağım pek yaman


26.12.2014