2
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
2372
Okunma
yanımda olsaydım anne sarılsaydım dizlerine başımı koyup ağlasaydım.
anlattığın gibi anneciğim hayat hiç kolay değil hiç güzel değil
insanlar çok kötü öyle acılar içindeyim ki kimseyle paylaşıp konuşamıyorum
hiç kimseye anlatamıyorum
kendi kendime sızlanıp gidiyorum deniz kıyılarına bağırıyorum uçsuz bucaklara
içmeden ağlayıp sarhoş olup dönüyorum yine evime yine sarılıyorum umutla umutsuzca acılarıma
dayan diyorum dayan bir gün kader bana da gülecek diyorum diyorum ama..ama
unutamıyorum anne elinden oyuncak alınmış çocuk gibiyim anne yenemiyorum acılarımı sevdamı
yenemiyorum onsuz yaşama alışkanlığını bir umutla bekliyorum gecenin sabahı beklemesi gibi
5.0
100% (2)
Cevap Yaz