1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1244
Okunma
Varlığını hapsettim düşlerimin koynuna
Sensizliği sineye çekerek gidiyorum
Yükledim sensizliğini yalnızlığımın boynuna
Sineme acıları ekerek gidiyorum
Vefasız yüreğine tertemiz aşkla geldim
Oysaki taş kalbinden sevgim kadar uzaktım
İncinen gururumu ahirete bıraktım
Bu dünyada hakkımdan bıkarak gidiyorum
Son baharla vedalaşıp solar iken yapraklar
Yağmuruyla ıslanırken topraklar
Anladım ki gönlümü artık yokluğun yakar
Mecburen kadere diz çökerek gidiyorum
Sinemde körelterek içimdeki sevgiyi
Aklımdan azat ettim sana olan ilgiyi
Kurduğum hayallere çekip kara çizgiyi
Bütün umutlarımı yıkarak gidiyorum
Son defa yeşil gözlerine bakıp etmeden veda
Tükenen hayallerimi düşünsene bir defa
Sabahın seherinde çıkarmadan ses seda
Yalnızlığa boynumu bükerek gidiyorum
5.0
100% (1)
Cevap Yaz