2
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
2362
Okunma
Bu şiiri ülkemizi kömür için çalışan madencilerimizin kömür gibi acısında yazmıştım. İçim yanmıştı babasız kalan çocukları, evlatsız kalan ana babaları ve dul kalan eşleri düşününce. O zaman burada paylaşmamıştım. Şimdi paylaşıyorum ve sizlerden tek ricam Ekmek Şehitlerimizi unutmayalım !
Çamur oldu toprak gözyaşlarıyla
Dağ gibi yiğitler kaldı
Nice çamur altında
O çamur ki içinde ekmek parası
Ve yine o çamur ki
İçinde hıçkırık dolu yüzler
Çek gözyaşlarını içine çocuk
Babacığın ıslanmasın kalp sızınla
Süzülme öyle anacığım
Akmasın oğluna hüznün
Siyah giyme babacığım
Oğlun kömür karasına bürünmüşken
Kapat ışıklarını Türkiye’m
Oğulların karanlıktayken
Açın cennet kapısını
Ekmek şehitleri geldi !
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz