Sonbaharın ilk günü denizin suretiydin
Ne mavi ne yeşildi gözlerin
Mavi desem değildin
Yeşile eğretiydin
Uzaklara dalardın.
Şiirler eskitirdin...

Güz sancısı gibiydi benimde bakışlarım.
Rüzgarlara aşina
Mavi desen uzakta...
Güz sancısı zamanlar
Hare çatlaklarımda...
Bir yazın sonundayım
Bir yolunsa başında...
...
Yandı parmak uçlarım
Nice yanlış zamanda
Daha iyileşemeden
Sana dokundu sonra.
Saklambaçta kaybolan masum bir çocukmuydum?
Evcilikte şımaran sahte. bir prenses mi
Sen miydin beni bulan
Şiir kokan o ses mi ?
Bu anlamsız viranda
Anlamlı tek nefes mi...
Herkes kadar korkaktim
Hiç kimse kadar cesur
Sense biraz herkestin
Birazcikta hiç kimse.
Bir camın buğusuydun
Şehrin puslu sabahı..
Bir dostun merhabası
Bir sevgili elvadası
Özlem, umut, mutluluk
O duygular hallacı
Bir şehrin yabancıya
En içten hoş sefası...

İşte gidiyorum sevgili
ilk defa şehrinden.
Kaç saklambaç bıraktım
Geri de bilemeden.
Ellerim ellerinde daha iyileşemeden.

Sarsıldım sonra birden
Ayrılırken maviden
Ben miyim dedim yanlız?
Aşk diye dimağına
Rüyaları nakşeden...
(Hazal)