Biz dağlara yürek vermiş iki gençtik,
Özgürlüğe can vermiş, iki öksüz yürektik
Zorluğu dost bilmiş, aşkı düşman
Biz hayattan bıkmış, hayal sahnesindeydik.

En sevdiğimiz renk, kırmızı olmuştu
Yarimin gözyaşlarıyla, suladığı çiçeği solmuştu.
Benim yıldızım, sevgiye göz kırparken
Yarimin yıldızı, gökyüzünde kaybolmuştu

Biz çınar ağacına adımızı yazmıştık,
Ağaç hiç kurumayacak yaşayacak sanmıştık
Birde gövdesine kırık bir kalp çizip
Yaprağına avucumuzdan kendi kanımızı damlatmıştık.

Mutluluğu yazmıştım, beyaz sayfalara
Sonra yarim sığdırdı aşkını küçücük dünyama
Hayallerimiz gerçekleşecek sanırken
Yarimi kaybettim özgürlük yolunda

İkimiz çıkmıştık dönülmeyen yollara
Yorulmadan usanmadan savaşmıştık dağlarda
Bir bomba patladı kaldım oracıkta,
Meğer yarim tutmuş kollarıyla, bedenimi sıkıca

Gözlerim karardı, bayılmışım savaşta
Yarim sarılmış bana kurtarmış o yangında
Meğer yaralanmış kanamış kalbi
Ben gözümü açtım ama yarim yenildi ölüm uykusuna

Ben, şimdi bir gülle yarin başucunda
Yarim, kefen giymiş bu karanlık çukurda
Ben iki yaş damlattım yarin mezarına
Yarim kanıyla yazdı beni tarihin acı sayfasına