Kibirle yol alanlar kendini Anka sanır
Yükseklere çıkaran rüzgârı unuturlar
Ne aslını hatırlar ne de neslini tanır
Rüzgârsız düşeceği rögarı unuturlar

Şaşkın dereler gibi her yatağa dağılma
Kalp deryasına akan o nehri bul çocuğum
Her su deryaya akar diye girip boğulma
Sen sen ol, sakın olma, kullara kul çocuğum

İki örnek kişi var, iki değişik lider
Biri der ilmi öğren, çağdaş medeniyeti
Diğeri mezar taşı oku bu sana yeter
Cehaleti kolayca yönetmektir niyeti

Özgürlük ve de para, tercihin neyden yana
Bol keseden dağıtıp duruyor mirasyedi
Meydanı boş bıraktın akreplerle çıyana
Ne zaman tükenecek bu verdiğin kredi

Ve bir gün diyeceksin ki dilemem o günü,
Keşke yazılanlara o anda inansaydım.
Diyeceksin görünce yıkılmışı üzgünü
Keşke bu gafletimden o zaman uyansaydım

Kulak ver pembe rüya görmeyene kulak ver
Vakit çok geç olmadan kendine gel çocuğum!
Tatlı sözün ardında saklanan niyeti gör
Gemiye su dolmadan kendine gel çocuğum!

İbrahim COŞAR