Gönül sızısıydın be çocuk.
Bazen dilimde dolanan bir şarkı,
Bazen kalemimden çıkan bir şiir.
Dudağımda fısıldayan kelimeydin.
Bütün duyguların en güzeli,
En güzel mevsimimdin.
Her dalda bir aşk meyvesiydin.
Taki bir gece yarısı,
Yağmurların yağdığı şimşeklerin çaktığı bir gece.
Bedenimin ayrı Yüreğimin ayrı üşüdüğü bir gece.
ufkumun daraldığı,
Zifiri karanlığın çöktüğü bir gece.
Kalbimin derinliğinde bir sızı oldun aniden,
Sen gittin şarkılarım, şiirlerim ,kelimelerim tükendi.
Ah be çocuk!
Ne olurdu yeşeren gönül çiçeğimi koparmasaydın,
Almasaydın hayallerimi,gitmeseydin uzaklara.
Her dakikam her saniyem sen iken,
Neden sensizliği sessizliği yalnızlığı hediye ettin bana.
Ah be çocuk!
Sen gittiğinden beri yalnızlık hüküm sürüyor,
Yüreğimin derinliklerinde.
Dilimdeki şarkılar sensizliği,
Kalemimde ki şiirler yalnızlığımı,
Dudağımdaki tek kelime özlemini anlatıyor.
Ah be çocuk!
Sen gittiğinden beri her mevsim hazan her mevsim kış