dağ çileğiydim ben
çalıların arasına gizlenmiş
biraz mayhoş
biraz bal akardı dilimden.


garipliğin yeleğiydi yapraklarım
zaten fazla uzun ömürlü de değildim
tam ’var oldum" dediğimde
yokluk rüzgârlarındaki mevsimleri giyinirdim üstüme.


kıştan kalma karanlıklarda göremezdiniz beni
hep bir şeylerin eksikliğiydi sevdalarım
hangi dudağın kıyısından akacağım belli olmazdı
yeşilden kızıla öyle çabuk geçerdim ki
çürümem an meselesiydi.


büyük değildim
büyümeme izin vermezdi çocuk eller
hep yabani yamaçların kıyılarında boy verdim korkmadan
bir gecelik aşklar gibi kolayca tükendim kimi gönüllerde
ardını soramadığım bahar gibiydim
bazen kaplıca gibi sıcak her yaraya derman
bazen poyrazdım saatli saatsiz esen
estiği gözlerde su biriktiren
ve sessizce iz bırakan
söz bırakan.


dağ çileğiydim ben en yabanisinden
gizli köşelerde sabahlardım
güneşi kalın yaprakların arasından yakalar
kaybolana kadar
kederli gözlerimle yudum yudum içerdim iliklerime
bir tadımlık lezzetim
acı bir tat bırakırdı yetmeyince dillerde.


ben her bahar çiçeklenirdim güzel elbiselerimi giyerek
en çok beyaz yakışırdı
kışa dönük yüzüme
bunalımlı yaz gecelerinden kalmaydı kaynağım
terli gönle şifa niyetine
bir kendine hayrı olmayan.


..

Ayvazım DENİZ


.