4
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1024
Okunma
Vurgun yedi gönlüm,
Sol yanımdan.
Döküldü kelimeler ,
Dudaktan.
Boyun eğdi yaşlar,
Kaderine.
Sayfalar ıslandı seni yazmaktan...
Beklemek gündüzün adı,
Gecelerse özlemin oldu.
Adını düşünmek bile ,
Mutluluktu.
Tek bir nefes ,
Yada sesin,
Artık gelsin.
Dualar etmek beni yordu.
Ama umudum hep var oldu.
Bir gün dedim..
Hep bir gün...
Gelecektin biliyordum.
Günler ,aylar,
Asırdı sanki.
Umudumu hiç yitirmedim.
Gecenin bir vakti,
Saat kim bilir kaçtı.
Kapının sesini duyup irkildim.!!!
Göz bebeklerim fırladı yerinden.
Nasıl koşup sarıldım bilmiyorum,
Çünki ben sende kayboldum.
Dudaklarım yakaladı,
Nefesini öptüğüm yerden.
Ellerimiz birleşti ,
Tekrar kaldığı yerden.
Öldüm de cennettemiyim yoksa ben..!!!
SEDA KARAKAŞ
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz