15
Yorum
32
Beğeni
0,0
Puan
3023
Okunma

eski bir rüz-nâmenin yıkıntısı şehir
sokak aralarında acımasız güruhlar
safiyane yoksulluğumuza haraç kesmekte
şimdi alacalamak istesek de zamanı nafile
rüzgârlanan bir tepenin ardından
kanatlanıyor gölgemiz
bu karasal kumul bir çaresizlik
üşüyen iki kar kuşunun cansız titreşimi
çığlık çığlığa kesişen yalnızlık
ve
hep aynı karanlığın rahnesine düşen
salon salomanje açlığımız
aşk-
-sız-
-lığımız
biliyorum
büyük bir keder bu
akşamdan solan kanarya çiçeğini emzirmek
kağıttan gemilere su vermek gibi…
ayşe uçar
15-11-2014
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.