Ay kirlenmiş suya düşürmüş gölgesini,
Kıyıyı döven dalgaların hışırtısında
Derin bir ürperti esmer sularda
Seril kum gibi ayaklarıma
Seril kollarıma, kessin sular sesini
Saklasın gözlerinde gecenin rengini
Gel
Bir kere de karanlık ölelim…

Devleşen karanlığın yamacından
Akarken sesine sesim
Kimseler bilmesin sırrımızı
Demiştim sana:
Sevaplar kadar günahlar da kutsal
Ve her yasağın gölgesinden
Bir cennet düşer yüreğe
Boş ver
Sevdiysek
Gel bir kere de karanlık ölelim…


Ölümü ışık diye tanımlayanlara aldırma!
Yanmak bir nefeste
Kavrulup yok olmak bir tende
Ölmek çok kolay
Sen aşkta var ol da göreyim
Şimdi geçen günlerin ardından
Sevmiştim diyorum
Sevmiştim seni
Demiştim:
Gel bir kere de karanlık ölelim

Sen gittin başka bir yürekte yalanız öldün
Cesedini kaldırmak yine bana düştü…




Jengar.