Yolgeçen hanıyım kapılarım kırılmış
İçime ansızın bir karanlık çökmüş
Yazılar yazmışlar duvarlarıma
Her gelen derdini içime dökmüş

Geceler ışığını gölgeler yolumu kesmiş
Param parça olmuş hayallerim var ama
Kâbus karışmış rüyalarıma
Tuz dökmüş haramiler yarama

Çoktan kırılmış gönül pencerelerim
Örtmez perdelerim sırrımı ağırdır
Kabarır durur içimde ki fırtınalar
Yer dilsiz olmuş gök sağırdır

İn cin top oynar odalarımda
Korkularım artar kâbusa dönüşür
Kış gelmeden soğur havalarım
Buz keser içim yolcular üşür

Yıllar yılı gelmez oldu yolcularım
Bütün emeklerim gitti güme
Kördüğüme benzer hayatım
Korku yağdırır bulutlar üstüme

Aynalar bitirmiş hayallerimi
Kubbem eskimiş çoktan yıkılmıştır
Dert çekmekten sütunlarım
Usanmış bıkmış yılmıştır

Taşlarımı üst üste yığmışlar
Yorgunum ağrıyor her yanım
Bir köşede terk edilmiş unutulmuş
Yıkık dökük bir Hanım