Gün gelir ağlarsın, gün gelir güler,
Kimi zaman kırılır, kimi zaman sevinirsin,
Kimseyi üzmek istemezsin, üzülürsün belki belli etmezsin..
Gözlerinden yaşlar dökülür ama hissettirmezsin..
Hayat bezdirmiştir kaçmak kurtulmak istersin,
Fakat çözüm olmadığını bilirsin..
Güvenmişsindir sevmişsindir belki...
Öyle bir an gelir ki konuşman gerektiği yerde susarsın,
Niye sustuğunu bilmek istemezsin..
Üzülürsün sadece üzülür,
Üzmektense üzülmeyi seçersin..
Çaresiz yapayalnızsındır..
Kimse anlamaz söylediklerini düşündüklerini,
Kimse görmez yaşadıklarını hissettiklerini,
Bilirsin hem de çok iyi bilir,
Bunca zaman her türlü zorluğa tek başına dayanan yüreğin,
Yine yalnız ve kimsesizdir..
Bir ses duymak istediğin zaman,
Bir tek o seslenir sana, o anlar gözyaşlarını,
O zavallı yorgun yüreğin,
Bir o yalnız bırakmaz seni..
Sımsıkıca tutar ellerini,
Bırakmayacağını bilirsin ve gözlerini kapatıp uyursun..
Çünkü bilirsin kimsenin seni o zaman üzemeyeceğini...