meğer yağmur beklediği gibi sahrada asırlık kaktüsün
boş bir hayalmiş muştu beklemek gözlerinden yarin
kelimeler dizilir de ard arda boğazında
söylenemezmiş yüreğinde birikenler
şubatın ayazı çökünce üstüne sevdanın

ıhlamur dalları solmuş
yapraklar intihara tutkunu
rüzgar hoyrat eser olmuş
damla damla bu sonbahar
ve solup giden desen desen hayaller

bir zamanlar
beklenmezdi aslında açılmayan kapılar önünde
istemediğin yerde bir an bile duramazdın
hani nerede kaldı o eski gurur

neyine aldandın ki
yürek yakan gözlerine mi
türküler söylenesi saçının tellerine mi
bahar açan tebessümüne mi
yoksa mağrur duruşuna mı

aynalar da ayrı bir hainmiş meğer
her fırsatta beni yüreğimden vurmuş
bir hint fakiriymiş meğer yarin gönlü
paylaşamazmış hiçbir umudu

affına sığınarak söylemeliyim
eğer dinliyorsam yanık türküleri
ve gecenin bir yarısı yazıyorsam bu satırları
mızrak eyleyip kirpiklerini
hedefe koyduğun içindir yüreğimi