eli bahar, beli bahar, dili bahar
bir kız bilirim
benimle aynı yoldan yürür,
saçları salkım söğüt
omuzlarından deli ırmaklar dökülür...


dağılırım geceler boyunca
o şimdi benden uzak,
ben’se yakınım ona o kadar
tozaran sularda gökkuşağınca...


güneşimdir dünyamı aydınlatır
gece ayna tutar ay’la,
harf, hece, sözcük, satır
baş döndüren (?) sevdayla, nokta virgül
dallanan düşlerimde tomurcuk güldür...


gözleri gözüm, bakınca büyür
her şeyi onunla bir görürüm,
neydi beni ona bağlayan
çarpan yüreğim, gözlerim mi ağlayan?!


kopmuş gibi gövdemden
bir incecik dal
ayrı durur şimdi benden,
umutlarım boş petek
o çiçekler içinde bal...


gönlüm arı
uçar, yakın eder uzakları,
yalnız, çoktandır
kırdı kanadımı ayrılık rüzgârı...


gittiğim yere gider
gelir geldiğim yerden,
bir kız bilirim şimdi uzak
yalnız onun ruhunu taşırım ben...


Şaban AKTAŞ
05.11.2002







Yayınlanmıştır: Berfin Bahar