İnsan bazen çekip gitmeli kendinden
Uzak ara bir dostun gönül evine
Yahut herhangi bir mevsimin uç rengine
Gidip seyrine dalmalı kendinin
Belki de göğün steplerine çıkıp bakmalı...
Tanrının adil gözleriyle
İşte o zaman anlayabilir kaç gram adam olduğunu
Ve aklının ördüğü ömrünün
Gönlünün muhabbetlerine ne kadar değdiğini
Anlar da sırtlandığı yükünün
Hakkını verme de Ne denli başarılı oldunu susabilir onurluca!


Yine çığırından çıktı mutluluğum
Ölesiye yaşamak hızı bu olsa gerek
Dünden beri başka yarın düşlüyorum
Her umut derin düşüyor içime
Şarkılar dağ gibi devriliyor üzerime...
Dönüp dolaşıp kendime geliyorum



İnsan vaktinin azizi olmalı
Gönlünün vitrinin de durup
İsmaili adanmışlığın
İbrahimi imanıyla katılmalı hayata
Şahdamarına yakın olana yakınmalı...
Fıtratında yaşamalı
Muhabbetiyle mutlanmalı
Ölümüyle arınıp
Ölümüyle dirilmeli
Bayramların tadı olmalı!


Herşey en uzak dünle en yakın yarın arasında yaşanılan bir söbelemeden ibaret.
Ve körlük,sağırlık ve kendimizi bilmezliğimiz sadece bir oyun
Ne var ki ölmenin şakası yok
Ölmeri istiflediğimiz bir hayatı yaşıyorken
Birbirimizi sevmekten başka çaremiz yok!


Ne desem
ne sussam
bir damla aşk olmalı.
Her an halelenip
etraftaki kalplerin kıyılarına vurmalı...
En yakın olana şakımalı
En uzak olana fısıldamalı
Ama hep olmalı
çok demlenip şiir dillenmeli
Kendini söylerken kalbiyle
Susarken kalbinle konuşmalı.



Dünyayı patlatacak tek şey
Çocukların kalbinde biriken sessizliktir
İncinmiş bir çocuğun gözyaşıdır kıyameti koparacak olan
Ve zalimi kahredecek olan bir çocuğun kimseye duyurmadan baktığı ahıdır
Hayatın rengi çocukları solduran...
Cehennemin cinnetini hakedendir.


Her saniyesi bir saniyeyle sonlanacak bir ömrün telaşındayız
Ölmek kadar kati bir gerçeğin gölgesinde yaşıyor olmak
Ve onunla aramıza mesafe koyup yok muamelesi yapmak
Bizim mesleğimiz!
Olmadık ölüm çeşitlerinden birini bile tercih etme yetkimiz yokken...
İnadına ölmemenin derdindeyiz
Yaşıyor olmak en büyük hilemiz
Ve kendimizi aldatmada doğrusu pek mahiriz
Oysa birgün olası bir yarının ölü doğan umudu biz olacağız


Sen,anlamadığın için seni
Herbir yağmur tanesini arza indiren meleklerin
Haleti çabasıyla kelimeleri kalbine serpeliyorum
Belki seni anlatırken en kendime ulaşıp
Bu yüzden daha çok sevip seni...
Bazen daha çok öfkeleniyorum.
Ve hayırlısıyla bitsede ölsem diye
Ömrüme törpü çekiyorum...



Daha bir derine nüfuz ederek
Sevmeli insan gün be gün.
Yaşıyor olmanın aklı bunu gerektirir.
Bu saliha bir kadına aşık olmak kadar güzel bir şeydir
Hazır kalbiniz atıyorken...
Vucut ısınız mevcutken
Bir sevme miktarı kadar uzatınız ömrünüzü
Sonra helalinden ölebilirsiniz!