Sevdiğim..
Ne hükmü varsa aldığım nefesin
bağlamışım kirpiklerine
açarsan derman
kaparsan ferman sevdiğim..
Haydi
kaldır boynunu ve
bir numunelik bak yeter aşk ile
yüzümün önünden film şeridi gibi geçen
aşkın Ş’siyle yırtılan gözlerime..




Ben de yorgunum..
Yoruyor daha bir olamadan yarım yaşamak
Ortak çarpanımız olsa da feleğin tokadı;
yoruyor sağır sorular, körelmiş cevaplar
bin kere de sürtsen bölünmüyor yalnızlık

Oturaklı biçimde dikiliyorum kapında
Sokaklar karanlık, perdeler çekilmiş
Çatışma hiç bitmiyor hep haklılar mahallesinde
Tetiği çeken her seferinde farklı
Yere düşen hep aynı masumiyet
Herkes haklı; fikirler şahane
Her ağızda tersyüz edilmiş aynı bahane

"Hiçkimse sınanmadığı günâhın masumu saymasın kendini..."

Sevdiğim..
Sirenler çalınıyor resmi hoparlörlerden
Aşktan başka sığınacak siper yok
Algı operasyonlarında kaybediliyor vicdanlar
Karaya ak, aka kara deniyor yeri zamanı geldiğinde
Sorsan ne fark eder, safsata çorbası hep sıcak
Bütün renkler beyazdan gelmiyor mu en nihayetinde..

Anla ki;
Bir gece can havliyle fırlamışım sokağa
Göğsümde iflah olmaz bir ayrılık nöbeti
Tek nöbetçi karakollar
Bütün acil servisler kapalı
Sürgülenmiş dost kapılar
Kilit vurulmuş dudaklara
Anla ki;
Kalakalmışım öylece ortada
Aşktan başka gidilecek yol yok..




Kalbim..
Bak dinle
Amansızca dövülüyor göğsümün surları
Ha yıkıldı ha yıkılacak
Haydi
Hemen gidelim buralardan
Ne zaman bir yürek patlasa kaburgalar arasında
açılan gedikten ilk sızanlar doktorlar değil şairlerdir
Rüsvâ etme beni
Haydi
kaldır boynunu
ve bir numunelik bak yeter
aşk ile..