3
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
902
Okunma
Sıcağın en sarı noktasın da,
Kaldı çığlıklarım
Dövüşen iki köpek gibiydi
Ayaklarım
Tepindikce toprak yollar da,
Toza, dumana, alıştım
Peşi sıra ağladığım biriydi
O kadın
O gitti ruhum gitti
Dönüp bakmadı ardına
Hiç bir zaman
Mahrum bıraktığı sadece
Sevgisizlik, değildi
Nefreti de, aşıladı damarımıza
Uyuşturdu genlerimizi
O kadın
Yardıma muhtaç bakıyordu
Gözlerimiz
Sesimizin tonun da, gizliydi
Sitemimiz
O dağların yaratıcısıy dı
Tepelerken görmedi gözü
Yüzümüzü
Elleri olmadı hiç
Sevmedi bizi
Bir tövbeye alıştırdı
Çocuk yaşımızı
Gözleriyle beğertti
Namusumuzu
Çok kavramcıydı
Çok gelenekci
Başından savdı
Ergenliğimizi
Oysalarımız can verdi
Gençlik çağında
Şimdi nerede karşıma çıksa
O kadın
Hayattan korkarım
Cevap Yaz