Yol bu.
Her şey geçer.
Hacı geçer, bacı geçer,
Bazen ağzında bir sakız, gacı geçer.
Hele karanlık çökmeyegörsün,
Zombiler toplaşır köşebaşında
Ve bir sürü umacı çeçer.

Dedik ya yol bu.
Bazen deli bir rüzgar,
Bazen serin bir yel geçer.
Bazen bir damla rahmet bile uğramaz,
Bazen koskoca bir sel geçer.
Bazen tanıdıklar, bazen el geçer.
Lepiska saçlı nice kel geçer.
Titreyen nice yaşlı dizler,
İki büklüm olmuş nice bel geçer.

Aaaaa bak neredeyse unutuyordum.
Bu yoldan oldukça fazla çocuk geçer.
Pastırmayı pek görmeyiz ama,
Eşek etinden mamül sucuk geçer.
Hele bir de aylardan Martsa
Sarman geçer, Tekir geçer, Boncuk geçer.

Asker geçer mesela büyük bir intizam ile.
Memur geçer hayalindeki zam ile
Ayı Haydar’ın karısı Kamile,
Dokuz ayda bir hamile,
Her gün geçer bu yoldan.

Zurna Rıfat dayanmış yine şaraba.
Ve onun sövdüğü bir sürü model araba.
Süslü kokanalar, süssüz mahalle karıları,
Ensesi kalın kodoşlar,
Kemikleri sayılan bir sürü maraba.
Evlerinin önü tahta taraba,
Ana beni sakın verme Araba
Pardon karıştırdım biraz özür.
Dalmış gitmişim yine komşu kızı Serap’a

İşte böyle sevgili kanki.
Yol değil de panayır sanki.
İste yeter ki can-ı gönülden.
Taa Hindistan’dan kalkar gelir,
Buda geçer inan ki.