"Sevmiyorum" diye yalan söyledim .

Gözlerin gözlerimin en kuytu köşelerini araştırırken
perde çeker gibi kapattım kendimi sana
kirpiğim ilk intiharını yaşadı yalanlarla.


Biliyordum ki
Şirin olamazdım sana
uğrunda recm edilen Leyla değildim elbet
Aslı gibi alevlerde yanamazdım asla.


Eğer sevmek dedikleri şey
gelmediğin günlerde yelkovanın salınışını kaçırmamak için
duvardaki saatten gözünü ayırmamaksa
ve yolunu şaşırmış rrüzgârın camı tıkırdatmasıyla
kanat takmış gibi fırlamaksa açmak için o camı
kokunu bahar dallarından bile kıskanmaksa
işte öylesine seni nasip etsin diye Yaradan’a
en kuytu köşelerde el açan dilenci gibi
posta güvercinlerine el açmaksa haber var mı diye
işte öylesine sevmiştim seni.

Şimdi bana "neden" diye sorma sevgili
ben kendimden geçmişim seni düşünmekten
bir avuç mutluluğu kokladım diye nasırlı ellerinden
seni de peşimden sürükleyemezdim kara yazılı bahtıma.



Öyle kayboldum ki sensizlikte
kör gibi duvarlarıma tutunarak yürüyorum.

Seni kandırdığımdan beri ağlamayı yasakladım gözlerime
içten içten volkan gibi kaynıyorum
lavlarım dökülüyor geçmişime
ponpei şehrine döndü anılarım
hâlâ canlı gibi ayaktalar
sapasağlam duruyor bu sevda

Ah be kara gözlerin gibi kara bahtlı sevdam
al yalnızlık günlerimi bir zarfa doldurdum
sevda yolunda kaybolanlar adresine yolladım
gözyaşlarımı bulutlara yükledim
bensiz kuruduğun yerde üstüne yağacaklar
Can bulasın... Beni bulasın... Can olasın diye.

Eline ulaşırsa bir ses ver emi..


Ayvazım DENİZ