Öyle korku ektin ki gönlümdeki tarlaya
çiçek bekleme artık
yalnız hay huy biçersin
kelimeler havada sallanıyor geçmişe
her gidişte eliyle
bir veda türküsü çalar
dönüş yolu hüzzama zaten hazırlık yapar
alışkındı bu yürek ağıt yapışık dile .



Kim sevmiş de mutlu olmuş
yerini söylesinler
bir koli acı hazır göndereyim adrese
temizlenip yıkansın görülmedik havuzda
kokusu yeter bana giymem artık eğnime
varmış diye umudu hazırlarım o güne.



Kurumuş göz pınarım çatlamış susuzluktan
sinekler rağbet eder kokuşmuş geçmişime
bir zamanlar sulaktı akardı ele güne
nevbaharı görmeden borana yakalandı
çığ düştü üstlerine bir çırpıda boğuldu
ölümden beter oldu cennetinden kovuldu.



Eller gibi kolaydı şarkılarda gel demek
gururu kitleyip de sessizce çıkıp gitmek
solda kıpırdayan sesi bir kurşunla vurup
en zoru git demekti kal diyen dili yutup
herkesin harcı değil vuslatı ayrılığa kurmak
olanları pişirip ortaya sofra kurmak
yeyin ağalar yeyin dünya malı dünyada
deyip oradan kaçmaktı bana yakışan buydu
pişmanlık ağladı da tek yaptığı da buydu.



Şimdi gönül hovarda sitem edersin niye
söylemeyi unuttum sevda benim neyime.



Ayvazım DENİZ