Kaldırımlara çarpıyorum sevda sokağından geçerken
Karanfil topluyorum seni düşler bahçesinde beklerken
Zamanın en uçurum kıyısında yaşıyorum sen gönüldeyken
Ama yinede yitirmiyorum umutlarımı ,
Kaybetmiyorum kendimi
Senin sevda denizinde savaşırken

Hani olurda esir düşersem bu sevaşta
Sonra prangalar vurulsa kalbimde yeşerttiğim sevdanın ayak bileklerine
Gözlerine mil çekilse
Bütün hayallerini deprem gibi düşerseler de üstüme
İnadına yitirmem umudumu
Ve vazgeçmem seni sevmekten

Olsun Varsın
Sürsün yüreğimde yıldız sağanaklarıyla kavgalar
Olsun Varsın
Her gece düşeyim gözlerimin göğünden
Varsın düşmana değil
Kendimi kendime vurdurayım
Umurumda değil yar, değil işte
İnadına vazgeçmiyorum seni sevmekten

Çünkü ben öyle seviyorum ki seni ben
Hani su kaynatılan kazanlar gibi kaynatılsa kanım
Hani dar ağacı kurup önce asılsa
Sonra kesilse başım
Parça parça etseler de naaşımı
Umurumda değil yar,değil işte
Vazgeçemem seni sevmekten

Öleceksem eğer böyle bir şekilde
Kum gibi dağıtılacaksam bile
İnan üzülmem
İnan gözlerim açık gitmem
Ölümse ölüm
Zulümse zulmünü çekerim
Ama senden vazgeçmemi isteme benden
Çünkü senden vazgeçmeyi beceremem
...


Mehmet Aküzüm