Kapatın bütün beyaz ışıkları
Güneşi düşürün gökyüzünden
Yıldızları kuş gibi
Ceylan gibi avlayın
Tarumar edin her şeyi
Yakın yıkın
Beni yıkıntılar arasına bırakın
Çünkü o kadar karıştım ki karanlığa
O kadar kaldım ki içinde
O benim tutkum oldu
Ben onun esiri

Ama biliyor musun cancağızım
Böyle değildim ben
Lakin böyle yaşamaya mahkum etti namertler
Daha çocukken çalınmaya başlandı her şeyim
Önce bilyelerim okuldaki defterim
Sonra içimdeki sevgiyi
Sonra gözlerimdeki güzelliği çaldılar
Ve sonra
Adım adım sürükleyip hapsettiler beni
O karanlık denen cehenneme

Şimdi yüreğimde bir soysuzun sevdası
Elimde onu hala yazan
Bana ihanet eden bir kalem
Onu söylemekten vazgeçmeyen dilim
Adım adım adını kaldırımlara işleyen ayaklarım
Ve hala onun için atan kalbim varken
Işıkları görmek niye
Güzellikleri görmek niye
Söyle cancağızım
Söyle niye

Biliyorum
şimdi unut dersin bana
Aç bir beyaz sayfa
Yak bir sigara
Ve başla yeniden hikayeni yazmaya DERSİN
Dersin dersinde
Ne yazacak kalem var
Ne yazacaklarımı görecek bir göz

Neyse cancağızım
Bak bu hikayeninde sonu geldi
Ve herkese yol göründü
Meydan sahnesi onlara
Dar ağacının yoluysa
BANA DÜŞTÜ CANCAĞIZIM
Bana
...
Mehmet Aküzüm