Kar kaplar Ankara’yı sokağı kapalı buz
Dört yanımda özlemi çoğalır dar yollara
Yürüyemez düşersin içinden dar kapuz
Dağlardan taşlara bak yığılır kor dillere

Duyulmaz oldu sesin avazına dek bağır
Göz gözü görmeyince havası kadar ağır
Ortada kalma sakın alem kulağın sağır
Karkasından kargalar dağılır sor ellere

Deliye döner korkar göreni olmaza kaç
Kuytulara sığınıp deminden bir çığır aç
Evin yolunu bulup karanlıktan ışık saç
Bulutla gitmez derken sığılır zor yellere

Acıya sardın umut dertleşebildiğinden
Dost olmayanı unut sertleşebildiğinden
Yürekten ısıt donat mertleşebildiğinden
Allar doğsun günlere yoğalır var güllere

Ozan efem dağladın acıyı bal ederken
Sılayı da özledi kendinle bir yederken
Dağlardan uzaklara ülkesine giderken
Erimez dağlardan kar eğilir yor sellere

220112çiğdem