![]() YAŞADIĞIN KADAR YALNIZSIN
Tek bir kelimeden çıktım yola:
Adına yalnızlık denen şu garip sanrı. Tekil yalnızlık kimimizin içine düştüğü O tek yönlü yanılgı. Çoğula geç bakalım Al boyunun ölçüsünü Mümkünse yet İstersen yalnızlığına eşlik et. Sayısız bir kitle Birbirinden mustarip her kim ise Ya da yanında, kollarında Kolaysa başa çık O iki kişilik yalnızlık ile. Bir deli kuyuya taş attı atalı Sanır mısın ki kolay İçine düşse de kırk akıllı. Ben çoktan savdım sıramı. Adı yalnızlık Bazen tekil bazen çoğul Onca asır geçmiş Bazen mihrabı yerinde bir döngü Bazen ser sefil. Kolaysa um ya da umut et Bin yıl geçse de Sen yine sabret. Sar filmi en başa Sor aynalara. Ne sancısı geçer yüreğin Ne de sevdiğine hükmedersin Olsa olsa içinde yaşar Ve hissedersin Üstelik kim ne derse desin… Şarkılar, demli şiirler Çağıran uzaklardan O yıldızlar ışıl ışıl göz kırpan Kim ise elinden tutan Uzak ya da yakın İstediğin kadar paye biç Yaşadığın kadar yalnızsın. |
Özlem Demirkaya &*.*&