Alfabemin her harfini yuttum
Sonra bir şiir karaladım
Kalemin ucu tökezlerken
Yutkunarak düğümledim
Acıtan her sözcüğü !
-Sonrası mı ...?


Dert eklendi yazgıma
Ben yine ben/sizim
Yarın/sızım
Parmaklarımın
Suskunluğunu avuçlarım
Gecenin gizemin de
Siyaha kıvrılıp
Uyumalı, uyutmalı sızı/ları...

Bir yanımda uçurum
Diğer yanımda çıkmaz yollar
Yaşamı yargılarken
B/ağı kördüğüm oldu
Ensemde buğulandı
Ölümün soğuk nefesi...


G/özlerimde nem tükendi
Kör- yan/larımı sakladım umutsuz/ca
Yüreğimde ki sese sus/tum
Sus/ma dedi bana
D/uymayı öğretti
D/uyduğuma gördüğüme şükrettim...

Kapalı kapılar ardında
Taze umutlar biriktirdim
Sabır rüzgarlarıyla öptüm
Umudun mavisini aradım
Yitik bir bedende
Doğacak yarınlara
Diz çöktüm
Bir merhaba savurdum
-D/uyar mı?

N@zlı HüzünYıldızı