Farklıydı her şey gençken.
Eteğimde uçuşurdu kelebekler…
Dünya yanmış
Tencere tava
Kim bakardı ocağa?
Yatardım öğleye kadar
Pişirirdi yemeği cefakar anam.
Ne dert
Ne tasa
Gitmezdim öyle yasa masa…

Şimdi öyle mi?
Kalkamıyorum oturduğum yerden
Gövdem ayrılıyor kökünden.
Baş bela
Ayak bela
Acep yaşlılık bu mu ola?
Yenice akıllandım bu durumda.
Konmadan musalla taşına
Gidiyorum dostların yaslarına….

Yazan:MEHPARE GÖKÇE