![]() ASUMANA AÇIK KALDI ELLERİMBen, bir sönük, bitmiş yangınım şimdi, Savrulup uçuşur solgun küllerim. Senli hülyaları kalbime gömüp, Yazık, kurudu bak, pembe güllerim... Ben ki, yağmurlarda yeşerdim, açtım, Kupkuru dal idim, çiçekler saçtım. Sevildim, en asil bir başta taçtım, Yıktı köprüleri şimdi sellerim... Nice vurgunlarla eğildi başım, Kırılsa da kalbim, çatmadım kaşım, Bir defter, bir kalem oldu sırdaşım, Şimdi, hüzzam çalar oldu tellerim... Gözlerimden aşkı okursun sandım, Dillerim sussa da, yürekle andım, Tanımamış beni, yine aldandım, Kurutmaz gözümde yaşı yellerim... Nasıl inandırsam, ne yapsam, etsem? Başımı alıp da nereye gitsem? Duman duman yansam, eriyip yitsem, Semâda seslenir seni dillerim... İki kırık dökük söz mü değeri? Bırakmadın halâ, dilde meğer’i. Sabana koş, bağla, bana eğeri, Cezam olsun, çek de göze millerim... Cezam bitti sandım, yazdım üç satır, Vuruldu boynuma, keskin kırk satır. Ne sen bildin, ne ben, hiç gönül hatır, Buz mu tutmuş şimdi, kızgın çöllerim... Bakışından sızan sevgiydi yolum, İşte, yine kırık, kanadım, kolum, Beklerim, yakındır, bana da ölüm, Âsumâna açık kaldı ellerim... Hâlenur Kor |
Umutlarını yitirmiş bir yüreğim çığlığıydı.
Aradığı sevgiyi bulamayan yüreğin sesiydi.
İşte bu durumda tek çıkar yol yaratana sığınaktır.
Şairde öyle yapmış. Hoşça kal. Anım saygılsr