Gözlerim. Ah ! Kahrolası gözlerim,
gecenin asılı kalmış binlerce gözünde.

O bakışlarım. Tek tek söndürürken yıldızları
tan gökyüzünde geceyi yırtarak mı ağarıyordu?

Tam da bu anda,
işte o anda irkildim..
Sessizliğimi aralayan ne

- bu muydu hislerim ?

Ürpererek dönüp baktığımda
gördüğüm.Ah o kocaman kördüğüm,
bitimsiz çatlaklardı…

Çatlakların arasında duran bir kadın
Çatlakların arasında,
bir ahu dilber ! …

Gecenin en koyusu belinde

- zifiri karanlık saçlar

elmacıktı kemikler. Yükselen tepeler sanki.
Sanki, kızıl kızıl…

Tepelerin arasında,
esriyen ufacık bir burun...

- sapasında hızması asılı….

Dudaklar dolgun. Lutufkar. Çatlak…
Balaban zümrüt yeşili gözler.

- hüznü dışarı saçalayan.

- Delgeç...Delip geçen bakışlar.

Ayakta suskun beni mi kolluyordu ?
Soluğu, en ufak hızlanmadan
Göğüs kafesi, inip kalkmalardan uzak.

- ah!

- Afallama, kalakalma nefesim !

Yükselirken günün alası,
bu kadın, ne ister,

- ne bekler?

Çatlaklar arasında bir dilber !

Ellerine çalmış nakış nakış kınaları ,
Ayak bilekleri gazal…
Gazallarında halları cevahir.
Çalkantıdan, ritimden ırak...


Takılı kalmışken bakışlar;
Kadın, süzülürcesine eğildi.
Eteklerinin arasında, kıpırdanan
Bir şey arar gibiydi…


Soluğumu eksilttim
Kınalı elleri, kızışan fecre uzanırken.
Ayalarında cazcavlak bir beden vardı.
Çıplak, sesi çıkmayan enez bir bebe…


Ansızın;
Canhıraş kanayan isyanlar içinde,
Yakarışlar patladı dolgun dudaklardan
Bir damla süt insin diye göğüslerine…


Velhasıl;
Kararsız kaldım..
Hangisi daha kuru ve çatlaktı
Toprak mı,
Dudaklar mı,
Sütünü indirmeyen memeler mi ? ...

- Kahrolası gözlerim !